Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝΣτη συνδιάσκεψη ειρήνης των Παρισίων στην οποία συμμετείχαν οι νικήτριες Μεγάλες Δυνάμεις και τα υπόλοιπα κράτη που μετείχαν στον πόλεμο κατά των δυνάμεων του Άξονα, μεταξύ άλλων ρυθμίστηκε και το καθεστώς των Δωδεκανήσων. Σύμφωνα με το Άρθρο 14 της Συνθήκης ειρήνης των Παρισίων (10 Φεβρουάριου 1947), η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα την κυριαρχία των Νησιών Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψοί, Σύμη, Κώ και Καστελόριζο, καθώς και τις παρακείμενες σε αυτές νησίδες.

Μετά από αίτηση της Σοβιετικής Ένωσης, στα Νησιά των Δωδεκανήσων επιβλήθηκε αποστρατικοποίηση (Παράρτημα ΧΙΙΙ  της Συνθήκης). Με την υπογραφή της Συνθήκης ειρήνης των Παρισίων, η Ελλάδα έγινε το διάδοχο κράτος στις συμφωνίες που είχε υπογράψει η Ιταλία με την Τουρκία νωρίτερα το 1932 και αφορούσαν τον καθορισμό της συνοριακής γραμμής των Δωδεκανήσων, που τότε ανήκαν στην Ιταλία με την τουρκική επικράτεια.

Η Ιταλία και η Τουρκία είχαν υπογράψει στην Άγκυρα στις 4 Ιανουάριου του 1932 σύμβαση που αφορούσε τη διευθέτηση της κυριαρχίας επί των νησίδων μεταξύ του Καστελόριζου και της Μικρασιατικής ακτής, καθώς και της κυριαρχίας επί του νησιού Καρά Αντά. Η εν λόγω σύμβαση καθόρισε επακριβώς τα χωρικά ύδατα των αναφερόμενων νησίδων για τα οποία τα δύο κράτη βρίσκονταν σε διαμάχη…

Ο καθορισμός του υπόλοιπου τμήματος των ιταλοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων, για το οποίο δεν υπήρχε διαφωνία, καθορίστηκε με πρακτικό (proces-verbal) που υπογράφτηκε στην Άγκυρα στις 28 Δεκεμβρίου του 1932. Στη συμφωνία αυτή προσδιορίζεται ονομαστικά σε ποιον ανήκουν οι περισσότερες νησίδες της περιοχής, οι οποίες «ουδεμίας αμφισβητήσεως αποτελούν αντικείμενον» (ne faisant /’ objet d’ aucune contestation)»…

Leave a Reply

Your email address will not be published.