Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ

Ο χρόνος… Αυτός ο παρεξηγημένος τρελός, που χωρά μέσα του γέλια, δάκρυα, φιλιά, αγκαλιές, χάδια, πειράγματα και φωνές. Ο χρόνος δεν είναι κάτι δεδομένο και φυσικά η ζωή είναι πολύ μεγάλη για να τη ζήσεις μόνος και πολύ μικρή για να την σκορπίσεις σε πολλούς. Πως όμως ο ίδιος, λειτουργεί υπέρ των μακροχρόνιων σχέσεων;

αγγελικη λυριάννα χατζηρήγαΓράφει η Αγγελική – Λυριάννα Χατζηρήγα

Σπουδάστρια Δημοσιογραφίας

Μια σχέση με τον καιρό τις περισσότερες φορές είναι όπως το καλό κρασί, ωριμάζει! Το θέμα βλέπεις, δεν είναι να είσαι απλά ερωτευμένος, αργά ή γρήγορα όλοι το καταφέρνουν… Αλλά να είσαι ερωτευμένος με τον ίδιο άνθρωπο του οποίου είδες τις αδυναμίες, τους φόβους, αναγνωρίζεις τα λάθη που έχει κάνει μα του κρατάς το χέρι παρόλα αυτά! Τον άνθρωπο που έχεις δει τόσες φορές “τσαλακωμένο” αλλά για σένα συνεχίζει να παραμένει ο άνθρωπος σου! Αυτό ναι… αυτό πράγματι είναι μαγεία! Άλλωστε η ευτυχία βασίζεται στα απλά καθημερινά πράγματα, στην ζεστή πρωινή κούπα που θα σε περιμένει αχνιστή στον πάγκο της κουζίνας, στις φορές που θα σου σκουπίσει τα δάκρυα λέγοντας σου για να σε κάνει να χαμογελάσεις:

«Πόσο άσχημη είσαι όταν κλαις;»

ΧΡΟΝΟΣΤότε που σκόρπισες όλη σου την κούραση μέσα στην αγκαλιά του και σε όλες εκείνες τις στιγμές, που γέλασες με την ψυχή σου καθώς τον κυνηγούσες γύρω από το τραπέζι της κουζίνας προκειμένου να πιει εκείνο το αναθεματισμένο σιρόπι για τον βήχα! Έμαθες πια  να αποκρυπτογραφείς τη σιωπή, να την κάνεις ένα σου και να μάθεις να την αγαπάς χωρίς να σε τρομάζει πια η οικειότητα που αντιπροσωπεύει. Άρχισες να διαβάζεις το σ’ αγαπώ πίσω από κάθε «Να προσέχεις», «Ντύσου καλά», «έφαγες τίποτα σήμερα;» γιατί το σ’ αγαπώ δεν είναι λέξη είναι ολόκληρο νόημα.

Έμαθες να μεταφράζεις κάθε μορφασμό του προσώπου του, κάθε βλέμμα μα και κάθε αλλαγή τόνου της φωνής του. Αναγνωρίζεις το άρωμα του από χιλιόμετρα. Όχι, όχι εκείνο το άρωμα του εμπορίου, μα ξέρεις εκείνο το φυσικό που μόνο ο ίδιος μπορεί και εκπέμπει. Κατέρριψες κάθε μύθο για την εικόνα σου χωρίς να σε νοιάζει, όταν σε είδε με εκείνη την αλλόκοτη  πυτζάμα και τις χνουδωτές κάλτσες με τους ταράνδους, δίχως ίχνος μακιγιάζ με το μαλλί θάμνο, να χορεύεις βάζοντας ηλεκτρική, καταμεσής του σαλονιού το αγαπημένο σου κομμάτι στο mp3.

Πέρα από την καρδιά σου, του εμπιστεύτηκες κάθε τρελό όνειρο και φόβο σου ξέροντας πως δεν θα σε κοροϊδέψει. Διαπίστωσες πως σε έχει ταξιδέψει στα πιο όμορφα μέρη ακόμη και αν αυτά δεν περιλαμβάνουν τρένα και αεροπλάνα. Μα ατελείωτες βόλτες και χάζεμα στο κέντρο, διαφωνίες και διαμάχες για τη playlist στο αμάξι και ατελείωτα καλοκαιρινά μεθύσια στο μπαλκόνι γεμάτα φθηνή μπύρα και άμμο.

Γιατί τα ταξίδια του μυαλού μωρό μου είναι εκείνα που μετρούν περισσότερο και ας σου θυμώνω καμιά φορά που δεν με πήγες ακόμη Άμστερνταμ. Και αν έστω έχεις πει ή σκεφτεί πολλές φορές τη λέξη «φεύγω» ποτέ μα ποτέ δεν θα είσαι σε θέση να το κάνεις, όταν ξέρεις τι σημαίνει να «μένεις». Άλλωστε δε το έχεις μάθει ακόμη;

Στη ζωή σημασία δεν έχει με ποιον επιθυμείς να ξαπλώσεις Σάββατο βράδυ, μα με ποιον θες να ξυπνήσεις Κυριακή πρωί. Αλίμονο σε εκείνους που ξυπνούν και δεν ξέρουν που βρίσκονται. Για μένα η σωστή αγκαλιά μυρίζει κανέλα ανακατεμένη με λεβάντα, εκπέμπει ζεστασιά και ασφάλεια. Θαρρείς και είναι ικανή να ξορκίσει κάθε σκοτάδι και κακό γύρω. Χαμογέλα μου λοιπόν καθώς κυλάει ο χρόνος γύρω από τον ξεφτισμένο καναπέ μας και νανούρισε με πάλι, με εκείνο το κομμάτι του Λαυρέντη που ονομάσαμε «δικό» μας. «Σε μιαν ανάσα…».

2 Σχόλια

  1. φάντασμα

    Έχω δύο ερωτήσεις …
    γιατί ,όχι σκέτο μπύρα και έβαλες φθηνή μπύρα
    και δεύτερη γιατί Άμστερνταμ και όχι “ας πουμε” Σαντορίνη πχ!?

    Απάντηση
    • αγγελική

      Με την έκφραση “φθηνή μπύρα” ήθελα να δώσω έμφαση στο ότι η ευτυχία δε βασίζεται στα μεγάλα, αλλα στις μικρές απλές απολαύσεις. Οσο για το Άμστερνταμ, ο καθένας έχει διαφορετικα όνειρα αι προτιμήσεις 🙂

      Απάντηση

Leave a Reply

Your email address will not be published.