AΣΕ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕ…

Άσε κάτω τον κουραμπιέ. Μην τον αγγίζεις σου λέω! Ακόμη δεν ήρθαν τα Χριστούγεννα και ένα κουτί ολόκληρο χλαπάκιασες. Γέμισες και άχνη, να γίνεις σαν τον Όλυμπο και τη λίμνη Πλαστήρα στα καλά τους, πριν έρθει και γίνει ο Χειμώνας κάτι σε Άνοιξη με φλοράλ φουστανάκι! Θες να έρθει ο Τσίπρας να μας φορολογήσει την μπουκιά; Βρε, άκου που σου λέω εγώ… Μέχρι και το σπυρί το ρύζι που θα γεμίσει τη γαλοπούλα θα μας φορολογήσουν.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΓράφει η Αναστασία Κορινθίου

Συγγραφέας

Ποια γαλοπούλα, μάτια μου; άντε κανένα κοτοπουλάκι, κι αν τα καταφέρουμε! Γιατί, δεν τα έμαθες; Και τα μελομακάρονα, στα είδη πολυτελείας πέρασαν και αμέσως μετά στην Ιστορία! Εμείς, πάντως, καλού-κακού το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στα κρυφά θα το κάνουμε… Πως λέγαμε κάποτε «κρυφό σχολειό»; «κρυφό τραπέζωμα» τώρα! Με χίλιες προφυλάξεις, μην τυχόν και μας την πέσει το ΣΔΟΕ, που έχει και άδεια πλέον να εισβάλλει στα σπίτια μας μεταμφιεσμένο σε Αη Βασίλη. Βέβαια, εγώ πάντως, ακόμη και στο σούπερ μάρκετ με μαύρα γυαλιά και μαντήλα στο κεφάλι πάω, που κρύβει και τη μαύρη ρίζα! Και τους συγγενείς συνθηματικά τους καλώ.

Πως ξέρω εγώ αν δεν μας έχουν βάλει κοριό οι Ευρωπαιοι εταίροι; μαύρη να ‘ναι η ώρα τους! Θεέ μου, συχώρα με, μέρες που ‘ναι! Τους το είπα ξεκάθαρα! Παραμονή Χριστουγέννων σας περιμένω, αλλά τα αυτοκίνητα θα τα παρκάρετε δυο γειτονιές πιο πέρα. Μπας και γλιτώσουμε από τα «ΕΣ-ΕΣ» των νέων φορολογικών μέτρων.

Όχι, αγάπη μου, δεν θέλω εγώ βασανιστήρια σαν άλλη υπολοχαγός Νατάσα, να λιώνει ο πάγος κάτω από το πόδι μου, να ομολογήσω αν στη γέμιση έβαλα και κάστανο για να μου κατασχέσουν το εξοχικό στην Άνω Σιάτιστα ή το σπιτάκι του σκύλου στη χειρότερη των περιπτώσεων γιατί εξοχικό που ποιος πότε(??)… λέμε και κανα ανέκδοτο να περνά η ώρα…

Όχι! ΟΛΑ με προσοχή φέτος! Γιατί… τη βασιλόπιτα; Δεν το άκουσες; Α! να στα πω εγώ… Αν τολμήσεις και βάλεις ευρώ για φλουρί στο Νταχάου της εφορίας θα σε στείλουν κακομοιρη μου. Αχ, Γιάννη …αχ Στουρνάρα μου κοίτα που μου έλειψες βρε εσύ και το μαντήλι σου! Αχ, πού με κατάντησες! Να λέω κάθε πέρυσι και καλύτερα! Σαν θα κόβω το κομμάτι του φτωχού στην πίτα, όλοι θα απλώσουν χέρι να το πιάσουν, γιατί όλοι, όλοι Αλέξη μου, φτωχοί στην ψωροκώσταινα – που ψωροΑλεξαινα πια θα την λέμε – είμαστε. Γιορτές είναι και θα περάσουν λέω μέσα μου. Γιορτές που γράμμα στον Αη Βασίλη απαγορεύω στα παιδιά να γράψουν!

Ε9 σωστά να συμπληρώσουμε και ευτυχισμένοι είμαστε! Γιορτές που μοιάζουν Απόκριες. Χαρά μεταμφιεσμένη σε λύπη. Φώτα ντυμένα σκοτάδι. Άσε κάτω τον κουραμπιέ σου λέω! Ήρθες και χτίστηκες στην άχνη μέσα, άσπρη μέρα μπας και δεις. Άστο, γιατί λεφτά για άλλους να αγοράσουμε, δεν έχουμε. Κι αυτούς η θεια από την Αμερική μου τους έστειλε και έκλαψα από συγκίνηση σαν τους είδα… Μαύρο κλάμα… Αχ, γιορτές! να ζούμε να τις θυμόμαστε. Να ζούμε έστω και εξαϋλωμένοι, σαν τους προφήτες που τρώγανε ακρίδες στην έρημο!

Αλεξη μου Αλεξη μου… η ακρίδα φορολογείται; ή λόγω του ότι μας την πέσατε σαν τις ακρίδες, απαλλασσόμαστε;

Άντε βρε, καλές γιορτές λέμε! (τα καλαντα να βγω να τα πω ‘η θα μου την πέσουν οι άντρες με τα μαυρα να μου τα φορολογήσουν με 23%?).

Και ψιτ που είσαι….ΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕ ΚΑΤΩ!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.