ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΙΩΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μεγάλη η ζημιά στα  νησιά, από ενδεχόμενη κατάργησή τους, για μηδενικό δημοσιονομικό όφελος

Γράφει ο Γιώργος Κασσάρας

π. βουλευτής Δωδεκανήσου

Έχουμε όλοι επιχειρηματολογήσει, πολλές φορές, για την αξία των μειωμένων συντελεστών  του ΦΠΑ για τα νησιά και προσωπικά ήταν ένας από τους  λόγους που δεν ψήφισα το β’ Μνημόνιο, Ν.4046/14.2.2012, δεδομένου ότι στο Παράρτημα 5, μεταξύ άλλων, προβλέπεται «η εξάλειψη ορισμένων φοροαπαλλαγών και προνομιακών φορολογικών καθεστώτων». 

Θυμίζω  όμως ότι το μνημόνιο υπερψηφίστηκε από κόμματα, των οποίων οι εκπρόσωποι σήμερα χύνουν «κροκοδείλια» δάκρυα, για τη διαφαινόμενη κατάργησή τους.

Θέλω να θυμίσω επίσης ότι ήμουν ο πρώτος βουλευτής που είχα δεσμευτεί ότι θα παραιτηθώ του βουλευτικού αξιώματος, αν ποτέ ερχόταν στη βουλή η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών, δέσμευση  που δεν άκουσα από πολλούς εκπροσώπους της Δωδεκανήσου.

Με την παρούσα παρέμβασή μου όμως, θα ήθελα να καταδείξω μιαν άλλη οπτική του θέματος.

Όπως σαφώς προκύπτει από τον παρατιθέμενο στη συνέχεια πίνακα, που ευγενικά μου παραχώρησε ο αγαπητός  πρώην συνάδελφός μου Γιώργος Μητσόπουλος, και που περιλαμβάνεται στη μελέτη του για τον ΦΠΑ στην Ελλάδα από το 1997-2010, η συμμετοχή των νησιών στα  συνολικά έσοδα της  χώρας από τον ΦΠΑ, είναι αναλογικά πολύ μικρή.  Είναι  επομένως αυτονόητο ότι οποιαδήποτε  αύξηση των συντελεστών δεν θα αλλάξει θετικά την εικόνα και μάλλον, κατά τη γνώμη μου, θα την χειροτερέψει, αφού είναι γνωστό ότι οι υψηλοί συντελεστές φορολογίας, σε κάθε περίπτωση,  αυξάνουν τη φοροδιαφυγή και την φοροαποφυγή.

Και βέβαια γεννάται το ερώτημα: Για ποιο λόγο επιμένουν οι δανειστές στην κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ;

Κατά την άποψή μας, μόνον μια εξήγηση υπάρχει: Στο συνολικό  πλαίσιο απαξίωσης της χώρας,  θέλουν να πλήξουν ευθέως τον τουρισμό στα νησιά μας, το ισχυρότερο εξαγώγιμο προϊόν μας, δεδομένων και των χαμηλών συντελεστών των ανταγωνιστριών χωρών σε όλη τη Μεσόγειο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι σε αυτήν την εμμονή πρωτοστατεί η Ισπανία, η οποία βέβαια διαθέτει νησιά που απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ (Κανάριοι Νήσοι).

Είναι βέβαιον ότι η αύξηση των συντελεστών στο τουριστικό πακέτο και την εστίαση, όπως και η επιβολή τέλους διαμονής, θα πλήξει βάναυσα τον τουρισμό στα νησιά. Και φυσικά  δεν είναι λύση  η επιστροφή του ΦΠΑ για τις προσωπικές  δαπάνες. Τους νησιώτες πρωτίστως τους ενδιαφέρει ο τουρισμός,  γιατί καλώς ή κακώς από αυτόν ζουν. Όταν με το καλό καταφέρουμε να φτιάξουμε άλλο μοντέλο ανάπτυξης, όπως  αντιπροτείνουν κάποιοι, τότε το ξανασκεφτόμαστε.

Παραθέτω τον πίνακα της  μελέτης  που βασίστηκε στα δεδομένα των δηλώσεων  ΦΠΑ που τηρούνται στο Υπουργείο Οικονομικών:

 «Σταθερή κατανομή των εσόδων Φ.Π.Α. (Κ.Α.Ε. 1119) από το 1997 ως το 2009, μεταξύ των 13 Περιφερειών της χώρας με ετήσια ποσοστά που κυμαίνονται για κάθε περιφέρεια: 

Α/Α ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΟΣΟΣΤΟ (%)
1. Αττικής 72,47 – 73,83

 

2. Κεντρικής Μακεδονίας 10,88 – 11,72

 

3. Κρήτης 2,21 – 2,67

 

4. Θεσσαλίας

 

2,24 – 2,45
5. Δυτικής Ελλάδας 1,77 – 2,14

 

6. Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης[1] 1,75 – 2,08

 

7. Στερεάς Ελλάδας 1,67 – 1,86

 

8. Πελοποννήσου 1,34 – 1,63

 

9. Ηπείρου[2] 0,92 – 1,10

 

10. Νοτίου Αιγαίου 0,88 – 1,05

 

11. Δυτικής Μακεδονίας 0,68 – 0,79

 

12. Ιονίων Νήσων 0,51 – 0,72

 

 

13. Βορείου Αιγαίου 0,37 – 0,45 

 

Στις Περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας εισπράττεται, σχεδόν σταθερά, σε ετήσια βάση από το 1997 έως το 2009 περίπου το 84% του συνολικού Φ.Π.Α.»[3]

Βασιζόμενοι στα ανωτέρω καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:

  1.  Η ζημιά που θα προκληθεί στα νησιά, με την  κατάργηση των μειωμένων συντελεστών, θα είναι πολλαπλάσια από το δημοσιονομικό όφελος που θα προσποριστεί  το κράτος.
  2. Θα πληγεί καίρια ο τουρισμός που αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος των νησιωτών, είτε ως επαγγελματιών είτε ως μισθωτών.
  3. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην είσπραξη του ΦΠΑ και αυτό πρέπει να απασχολεί και το κράτος και τους πολίτες και δεν είναι θέμα συντελεστών.
  4. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για την κυβέρνηση και το Υπουργείο Οικονομικών να σχεδιάσουν επιτέλους το απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, στηριζόμενοι σε επιστημονικές αναλύσεις και επεξεργασία του πλούτου πραγματικών δεδομένων, που διαθέτει το Υπουργείο, η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, η ΕΛΣΤΑΤ και το Τραπεζικό Σύστημα. Επιτέλους, αυτή  η Κυβέρνηση πρέπει να απορρίψει τις εύκολες αλλά αναποτελεσματικές και συνήθως καταστροφικές κομπογιαννίτικες συνταγές άσχετων συμβούλων και παρασυμβούλων, ημεδαπών και αλλοδαπών.

[1] Η φτωχότερη Περιφέρεια  της  χώρας

2 Η δεύτερη πιο φτωχή Περιφέρεια  της χώρας

[3] ΠΗΓΗ: «Ανάλυση για το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.)  1997-2010» 

του   Γεωργίου Π. Μητσόπουλου,   Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών, με Ειδίκευση στην Οικονομετρία

Leave a Reply

Your email address will not be published.