Κοινωνικός Φιλελευθερισμός και Σοσιαλδημοκρατία

Γράφει ο Γιώργος Νικολής

ΝΙΚΟΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣΩς μέλος του Διεθνούς Κοινωνικού Φιλελευθερισμού (Social Liberalism)  δεν είναι η πρώτη φορά που αρθρογραφώ στην Ελλάδα για τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, μια ιδεολογική πλευρά, η αριστερότερη της λεγόμενης δεξιάς ιδεολογίας και που εξισορροπεί μεταξύ της ελευθερίας της επιχειρηματικότητας και της ελευθερίας του ατόμου και της κοινωνικής του συμμετοχής και ευθύνης. Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός είναι αυτός που υποστηρίζει την μικρομεσαία και μεσαία επιχειρηματικότητα προστατεύοντας τες από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες και τα μονοπώλια τους και συγχρόνως επισημαίνει την λειτουργία του κράτους ως ρυθμιστή ζητώντας να παρεμβαίνει χάριν μιας κοινωνικής αρμονίας και κοινωνικής δικαιοσύνης με την στήριξη του Κοινωνικού κράτους, συγχρόνως υποστηρίζει την λιγότερη γραφειοκρατία και φορολόγηση των μεσαίων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Κοινωνική δικαιοσύνη, πατριωτισμός, δημοκρατία και ελευθερία είναι οι τέσσερις βασικοί πυλώνες του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Για την ιστορία αναφέρομαι ότι το πρώτο κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη το έκτισε ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός  ο όποιος εμφανίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα σαν αντίδραση στην αφόρητη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί λόγω της βιομηχανικής επανάστασης και της μεγάλης ανάπτυξης του καπιταλισμού που οδήγησε στην εξαθλίωση των λαϊκών και μικρομεσαίων τάξεων. Οι τρεις κύριοι εκφραστές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, οι Τόμας Γκριν (1836-1882, ο Τζον Χομπσον (1858-1940) και ο Λεοναρντ Χομπχαους (1864-1929)  ζήτησαν να ανατεθεί ένας ουσιαστικότερος ρόλος στο κράτος να παρεμβαίνει για μια κοινωνικότερη αρμονία μέσω και της πιο δίκαιης ανακατανομής του πλούτου. Αυτοί οι τρεις στοχαστές ήταν και η αιτία να θεμελιωθεί στην Ευρώπη για πρώτη φορά ένα κράτος πρόνοιας στην Βρετανία και που την ακολούθησε μετά και η Γερμανία μέσω του καγκελάριου Βίσμαρκ. Η σημαντική διαφορά μεταξύ του κοινωνικού φιλελευθερισμού από τον νεοφιλελευθερισμό είναι ότι υποστηρίζει την μεσαία γραμμή και ισορροπεί και στηρίζει τις δυνάμεις μεταξύ του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και του οικονομικά καταπιεστικού σοσιαλισμού.

Στην σημερινή εποχή που ζούμε της εξαθλίωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της μικρομεσαίας τάξης που είναι ο κορμός της κοινωνίας μας,  η πολιτική εφαρμογής του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού στην πολιτική ζωή της χώρας είναι επιτακτική ανάγκη για να υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να βρεθεί η ισορροπία μεταξύ του ανεξέλεγκτου νεοφιλελευθερισμού και της κοινωνικής ευθύνης και του Κοινωνικού κράτους. Ο Κοινωνικός φιλελευθερισμός με την στήριξη του στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και τάξη,  καταπολεμά αποτελεσματικά την ανεργία και την αβάστακτη φορολογία και είναι αυτή η πολιτική γραμμή που εξισορροπεί τις δυνάμεις προς όφελος της κοινωνικής δικαιοσύνης γιαυτο και σήμερα είναι τόσο αναγκαίος όπως τότε που ιδρύθηκε διότι οι καταστάσεις είναι παρόμοιες, ανεξέλεγκτος καπιταλισμός και φτωχοποίηση της μικρομεσαίας τάξης και επιχειρηματικότητας. Η Σοσιαλδημοκρατία η οποία εμφανίστηκε μετά τον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό, έχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ τους. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ κοινωνικού φιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας είναι ότι ο πρώτος υποστηρίζει περισσότερο την επιχειρηματικότητα κατά του κρατισμού και η σοσιαλδημοκρατία στηρίζει περισσότερο τον κρατισμό και λιγότερο την επιχειρηματικότητα.

Η πραγματική σοσιαλδημοκρατία όμως όχι αυτού του είδους την σοσιαλδημοκρατία μαϊμού που έχουμε εδώ στην Ελλάδα που κύριος εκφραστής της είναι το Πασοκ. Έχω ζυμωθεί και εκπαιδευτεί μέσα στην Σουηδική Σοσιαλδημοκρατία ως μέλος της και ως πολιτικός της στην Σουηδία την δεκαετία του 1980 μέχρι τα τέλη δεκαετίας του 1990 και η Σουηδική σοσιαλδημοκρατία με το σουηδικό μοντέλο που έκτισε είναι ακόμα από τις κορυφαίες παγκοσμίως και που μέχρι σήμερα επηρεάζει την πολιτική ζωή της χώρας σε σύγκριση με το δικό μας Πασοκ που είναι στα πρόθυρα της διάλυσης διότι άλλο σουηδική σοσιαλδημοκρατία και άλλο η ελληνική του Πασοκ. Άλλο η σουηδική σοσιαλδημοκρατία του κοινωνικού κράτους, της ανάπτυξης, της αξιοκρατίας, της υπευθυνότητας και της δημιουργίας και άλλο του Πασοκ της μίζας, της διαφθοράς, του ρουσφετιού και της κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων, υπάρχει τεραστία διάφορα μεταξύ αυτών των δυο σοσιαλδημοκρατιών. Ιστορικά αυτός που πραγματικά έκτισε την σουηδική σοσιαλδημοκρατία και το γνωστό σουηδικό μοντέλο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είναι o Per Albin Hansson και όχι ο Olof Palme διότι o Olof Palme ήταν συνεχιστής της πολιτικής του  Per Albin Hansson.

Η δική μου ευχή και πρόταση ως μέλος της ευρωπαϊκής λαϊκής κεντροδεξιάς ( Κοινωνικός Φιλελευθερισμός) προς τον νέο πρόεδρο της Ν. Δ. κ. Μητσοτάκη είναι να οδηγήσει την Ν. Δ. ξανά στον δρόμο του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού ώστε να προοδέψουν ξανά οι επιχειρήσεις μας και η μεσαία τάξη και να ανασάνει ο λαός μας από τους δυσβάστακτους φόρους που βάζει η ελληνική κυβέρνηση της αριστεράς που πνίγει την επιχειρηματικότητα που είναι ο πνεύμονας της οικονομίας μας. Χωρίς επιχειρηματικότητα δεν μπορεί να στηριχτεί ούτε η κρατικοτητα, διότι είναι η πρώτη που κυρίως χρηματοδοτεί την δεύτερη και χωρίς επιχειρηματικότητα, τότε αυξάνεται η ανεργία, το κράτος έχει λιγότερα έσοδα και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες των πολιτών του και  η κατήφορος συνεχίζεται και εμείς σαν χώρα δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε με δανεικά, πρέπει κάποτε να ξαναστηριχτούμε στα πόδια μας και αυτό μόνο με ανάπτυξη μέσω της επιχειρηματικότητας και της λιγότερης φορολογίας μπορούμε να το καταφέρουμε με απλά λόγια μέσω της πολιτικής εφαρμογής του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού..!

Leave a Reply

Your email address will not be published.