Η Άντζελα ετοιμάζει την αυτοβιογραφία της!

Εκπομπή «Παρέα με την Ράνια» με την Ράνια Αγγελίδου & τον Λάζο Μαντικό

Κάθε Σαββατοκύριακο 20:00 – 22:00 

Διαδικτυακά ακούτε εδώ: http://www.arttv.info/p/fm-live.html

Άντζελα Δημητρίου στον ΑΡΤ 90,6Fm:

«Το όνειρο μου τώρα είναι να είμαι καλά, να μπορείς να με ακούσεις εσύ και η νέα γενιά που είναι πίσω μου»

«Το «Ποια θυσία» γράφτηκε για τον γιό μου τον Βαγγέλη όταν μου τον πήρανε σε μικρή ηλικία και τον δώσανε (…) που έπρεπε να ρωτήσω αυτή την γυναίκα με ποιο δικαίωμα παίρνεις το δικό μου το παιδί, ενώ εγώ το είχα 9 μήνες στην κοιλιά μου και έρχεσαι εσύ ξαφνικά και μου το παίρνεις»

«To φως της ημέρας είναι αυτό που μας δίνει την φώτιση για να μπορέσουμε να δουλέψουμε στα φώτα της νύχτας»

«Πετάω κάτι σαρδάμ έτσι περίεργα γιατί θέλω να τα πετάω. Το κάνω επίτηδες! Πρέπει να κάνεις λάθη για να σε παίξουνε. Είμαι της θεωρίας «η καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμιση»

«Ετοιμάζω την αυτοβιογραφία μου που θα τα έχει όλα μέσα!»

«Πειράζει η επιτυχία. Δεν αρέσει να κάνει επιτυχία ένας Έλληνας έξω. Εμένα με αγαπάει ο απλός ο κόσμος και τους δήθεν δεν τους θέλω»

Για τις φιλίες μεταξύ ανδρών και γυναικών αλλά και του ίδιου φύλου.

«Όταν μια γυναίκα τα παίρνει (νευριάσει) πάει μόνη της στην παραλία αράζει, το καφεδάκι της, μια ωραία της φίλη και περνάει μια χαρά. Δεν μας χαλάει και αν είναι ωραίος φίλος. Αλλά νομίζω μεταξύ μας οι γυναίκες συνεννοούμαστε καλύτερα. Γιατί ο φίλος μπορεί να σου πει: «αυτό το μαγιό που φοράς, εντάξει σου πάει. Αλλά μαζέψου λίγο». Ενώ η φίλη θα σε καμαρώσει και θα σου πει τι ωραία που είσαι. Άντε λοιπόν να μην τα πάρω!

Στην παιδική μου ηλικία είχα μια μοναδική φίλη που δουλεύαμε μαζί. Ήταν η μόνη κολλητή που είχα. Όταν την έχασα – από την ανίατη αρρώστια – μετά, δεν ξανά έκανα φίλη. Την λάτρευα! Κοιμόμασταν μαζί. Φίλη μου έχω μόνο την κόρη μου. Με εμπιστεύεται, την εμπιστεύομαι. Με συμβουλεύει, την συμβουλεύομαι, τα λέμε όλα και είναι ότι πιο σημαντικό! Θεωρώ ότι η φιλία είναι το πιο ιερό πράγμα. Αλλά φίλος, είναι καλύτερα να έχεις έναν σκύλο. Είναι ο καλύτερος σου φίλος.

Έχω φίλους άνδρες, θεωρώ ότι είναι πιο ντόμπροι στη σημερινή εποχή που ζούμε. Πιστεύω στην φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δεν μπορείς δηλαδή να έχεις έναν φίλο άνδρα; Πρέπει σώνει και καλά ντε να έχεις κάτι; Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Μπορεί στο πίσω μέρος του μυαλού ενός άντρα και μιας γυναίκας να υπάρχει κάτι, αλλά όταν δεν δώσεις δικαίωμα. Παραμένει φίλος σου και μπορεί και να μην είναι. Δεν είναι κακό να βγεις να φας έξω με έναν φίλο σου άντρα. Το έχουν παρεξηγήσει το θέμα φιλίας.»

Για τους ανθρώπους που έχει βοηθήσει:

«Πολλοί πατήσανε στην πλάτη μου και πήγαν να ανέβουνε. Αλλά δυστυχώς δεν προλάβανε. Πέταγα συνεχώς μια σκόνη πίσω μου, τους τύφλωνα και έφευγα. Είναι μετρημένοι αυτοί που μου έχουν πει ευχαριστώ. Από τους ανθρώπους που μου έχουν πει ευχαριστώ και όπου βρεθούμε μου το λένε. Είναι ο μεγάλος μας Νότης Σφακιανάκης, ο Γιαννιάς, ο Αλκαίος. Τώρα να σου πω για άλλους; Ας το καλύτερα…  Δεν περιμένω να ακούσω ευχαριστώ. Είμαι ευχαριστημένη με τον εαυτό μου και μου αρέσει να βοηθάω. Αχαριστία υπάρχει παντού. Δίνω και ας μην πάρω.»

Αν την αγχώνει το αύριο:

«Μετά τις 4 τα φώτα σβήνουν. Δεν υπάρχουν φώτα. Ποιος είπε ότι υπάρχουν φώτα; To φως της ημέρας είναι αυτό που μας δίνει την φώτιση για να μπορέσουμε να δουλέψουμε στα φώτα της νύχτας. Τι μένει πίσω μετά τα φώτα της νύχτας; Καρέκλες άδειες, λουλούδια πατημένα. Φώτα σβηστά και ένας απόηχος από τον κόσμο. Και λες την άλλη ημέρα εσύ. Θα υπάρχουμε αύριο; Άραγε αύριο, θα έχω το ίδιο χειροκρότημα; Αύριο θα με αγαπάει ο κόσμος; Πάντα με άγχωνε αυτό. Όταν είσαιι μεγάλος καλλιτέχνης και έχεις μια υπευθυνότητα, σίγουρα σε αγχώνει αυτό. Δεν έχεις ευθύνη μόνο στο κοινό, έχεις ευθύνη σε όποιον δουλεύει δίπλα σου»

Για την οικονομική κατάσταση που βιώνουμε:

«Όλοι πρέπει να βάλουμε λίγο νερό στο κρασάκι μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Να σταματήσουμε λοιπόν να αγοράζουμε ρούχα επώνυμα και να βρούμε ρούχα ωραία και να τα φοράμε. Νομίζω ότι το ρούχο δεν κάνει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος κάνει το ρούχο. Nα βρούμε μια άκρη τελικά… Να χαμηλώσουμε λιγάκι αυτό το ύφος που έχουμε, αυτή την έπαρση και τη χλίδα. Εμείς δεν βρήκαμε πόρτες ανοιχτές στην αρχή μας.»

Αν η ζωή της Άντζελας Δημητρίου είχε διλλήματα:

«Η ζωή μου είχα πάρα πολλά διλλήματα και έχει ακόμα. Η Άντζελα Δημητρίου είχε πάντα διλλήματα. Όλοι έχουμε! Δεν μπορεί πάντα να είμαστε όμορφοι, μια ζωή να είμαστε ταλαντούχοι. Κάποια στιγμή πρέπει λοιπόν να ψαχτούμε, να κάνουμε κάτι καινούργιο. Αν υπάρχει και αν μπορούμε να το κάνουμε. Αν δεν μπορούμε σταματάμε.»

Για τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στην Άντζελα Δημητρίου και την κριτική που δέχεται κατά καιρούς:

«Με χλευάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ γιατί δεν μπορεί να με φτάσει κανένας και αυτό είναι που τους πονάει και τους πειράζει πιο πολύ. Η αλήθεια πονάει. Άσε που τους πιάνω και λίγο κορόιδα. Πετάω κάτι σαρδάμ έτσι περίεργα γιατί θέλω να τα πετάω. Το κάνω επίτηδες! Πρέπει να κάνεις ένα λαθάκι κάτι, για να σε παίξουνε. Είμαι της θεωρίας «η καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμιση». Αν δεν υπάρχει και λίγο αλατοπίπερο, δεν είναι νόστιμο και το φαγητό. Ας τους λοιπόν να κάνουν και αυτοί μια δουλίτσα. Τι θα κάνουν και αυτοί; Θα πεινάσουνε! Εδώ δεν βλέπεις τι γίνεται με τους πολιτικούς, βγαίνουν και τους σατιρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τι πρέπει να κάνουν αυτοί, να πάνε να αυτοκτονήσουνε; Και εμείς λοιπόν οι καλλιτέχνες οι μεγάλοι, πρέπει να ασχολούνται μαζί μας.» 

«Υπάρχει καλύτερα να ακούς με τα μάτια της ψυχής, όπως ήταν ο τυφλός. Παρά να βλέπεις με γυμνό μάτι τον κόσμο. Είναι καλύτερα τα μάτια αυτά. Γιατί τα μάτια της ψυχής κλαίνε, ενώ το μάτι το γυμνό είναι πολύ δύσκολο»

Οι συμβουλές της Άντζελας Δημητρίου για να διατηρηθούμε σε φόρμα!

«Έχω βρει κάτι μεθόδους που έχω «τσακίσει» τον χρόνο. Του έχω πει φύγε από εμένα, δεν υπάρχεις στη ζωή μου. Πάρε δρόμο, μην τα πάρω. (γέλια) Πρώτον «ράβουμε» το στόμα. Αν πχ ξυπνάμε το πρωί και φάμε κάτι υγιεινό. Λίγη γαλοπούλα, χυμό. Ξέρεις αυτά πληρώνονται έτσι (γέλια). Υπάρχουν γυμναστήρια στην Ελλάδα που είναι σύγχρονα και πολύ προχωρημένα. Υπάρχει λοιπόν γυμναστήριο το οποίο μπαίνεις μέσα σε κρυοσάουνα και είσαι -250 για 3’ για να σφίξει το δέρμα σου και να κάνεις ανανέωση κυττάρων. Είναι μεταξά 3, στη Γλυφάδα αν θέλουνε να πάνε. Αναπαράγει λοιπόν κολλαγόνο και ελαστίνη που όλες οι γυναίκες την έχουμε, αλλά μετά από κάποια χρόνια μειώνεται αυτό και όταν έρχεται και η εμμηνόπαυση της γυναίκας. Που αρχίζουν όλα τα ορμονικά και τρελαίνονται, εκεί πρέπει να προσέξουμε παραπάνω. Γιατί μπορούμε να πάρουμε εύκολα κιλά, να αρχίσει το δέρμα να κάνει μια πτώση, να έχουμε πολλά νεύρα, να κάνουμε φίλο μας από το πρωί μέχρι το βράδυ ένα ψυγείο. Άρα ράβουμε το στόμα μας, πηγαίνουμε γυμναστήριο, συμβουλευόμαστε έναν πολύ καλό γιατρό. Όχι να μας παραμορφώσει, αλλά να μας κρατήσει εκεί που πρέπει να είμαστε. Δηλαδή όμορφες φρέσκες, χωρίς να έχουμε παραμόρφωση. Υπάρχει και ένα άλλο μυστικό που λέγεται γιλέκο. Σου φοράνε στην γυμναστική παράλληλα ένα γιλέκο (παθητική γυμναστική) που είναι με διάφορα καλώδια τα οποία όταν φορέσεις αυτό το γιλέκο παράλληλα με την γυμναστική σου 20’ σου κάνουν περισσότερη δουλειά από τι θα σου έκαναν σε ένα γυμναστήριο. Στα 20’ είναι σαν να έκανες 2 ώρες εντατική γυμναστική. Να κάνουμε και μικρά γεύματα μέσα στην ημέρα 3 με 5 περίπου. Πχ είμαστε στο αμάξι και οδηγούμε και δεν έχουμε κάτι να φάμε. Έχουμε μια μπάρα δημητριακών μέσα στη τσάντα μας η οποία μπορεί να έχει και λίγο πρωτεΐνη μέσα, ένα μπουκαλάκι με νερό δίπλα και λίγους ηλεκτρολύτες άμα θέλουμε. Είναι καλό να έχεις μαζί ηλεκτρολύτες. Συμπληρώνουν όταν ιδρώνεις το νερό που χάνεις από τον οργανισμό σου. Μικρά σνακ μέσα στη τσάντα μας. Γαλοπούλα με λίγο τυρί και ψωμάκι ολικής αλέσεως, ένα φρούτο, ένα γιαούρτι. Ένα ωραίο μεσημεριανό που μπορεί να μην είναι με πολλές σάλτσες. Λίγο λαδάκι με λίγο κοτοπουλάκι ψητό με ωραία σαλάτα πράσινη δίπλα. Ξέρεις τι λέγανε οι παλιοί; Το πρωί πρέπει να είσαι Βασιλιάς, το μεσημέρι σαν άρχοντας και το βράδυ ζητιάνος. Ρακοσυλλέκτης! Είναι καλύτερα λοιπόν να προσέχουμε για να έχουμε.  Όταν δεν έχω τι να κάνω, παίρνω τους φίλους μου και τους κάνω διάφορα μποτέ – περιποίηση. Μου αρέσει να περιποιούμαι τους άλλους.» 

Για τα όνειρα της Άντζελας Δημητρίου:

«Πάντα είχα όνειρα. Τα όνειρα δεν σταματάνε ποτέ. Το όνειρο που είχα εγώ να δουλέψω με πάρα πολύ μεγάλους καλλιτέχνες το έκανα, το όνειρο που είχα να δω τον εαυτό μου σε μεγάλες πίστες το έκανα. Το όνειρο να κάνω κάποια στιγμή ένα musical, το έκανα. Το όνειρο μου τώρα είναι να είμαι καλά, να μπορείς να με ακούσεις εσύ και η νέα γενιά που είναι πίσω μου.  Ξέρεις τι είναι να σου έρχονται 8χρονα και να σου λένε για το «Ουρανέ» και το «Φωτιά στα Σαββατόβραδα»; Αυτό λέει ότι το όνειρο έγινε αληθινό και το όνειρο δεν σβήνει ποτέ. Αν και πολλές φορές τα όνειρα κοστίζουν ακριβά και κάποια δεν πραγματοποιούνται.»

Για την ιστορία του «Ποια θυσία» και τον γιό της:

«Τότε ήμουν στο «Playboy», παντρεύτηκα τον Γιώργο Τρούπη. Μετά χωρίσαμε, έμεινα έγκυος στην Όλγα με τον επιχειρηματία του «Palyboy» Αλκιβίαδη Νικολούζο. Το «Ποια θυσία» γράφτηκε για τον γιό μου όταν μου τον πήρανε σε μικρή ηλικία και τον δώσανε στη θεία μου. Κανένας δεν ήξερε τίποτα. Μετά εγώ έψαχνα να βρω απεγνωσμένα να βρω τον γιό μου και το γράψαμε μαζί με τον Μάνο Κουφιανάκη και τον Χάρη Καλούδη μέσα στο σπίτι του Χάρη στις 7 το πρωί, πίνοντας πάρα πολύ κρασί και εγώ αφηνόμουνα την ιστορία μου και ότι ήθελα να είχα τον γιο μου κοντά μου και γράφτηκε αυτό το τραγούδι. Όλοι στην αρχή πιστεύανε ότι είναι κομμάτι ερωτικό, αλλά το τραγούδι αυτό είναι γραμμένο για τον γιο μου. Για τον γιο μου τον Βαγγέλη, που έπρεπε να ρωτήσω αυτή την γυναίκα με ποιο δικαίωμα παίρνεις το δικό μου το παιδί, ενώ εγώ το είχα 9 μήνες στην κοιλιά μου και έρχεσαι εσύ ξαφνικά και μου το παίρνεις. Τα μάτια της ψυχής «κλαίνε», ενώ το μάτι το γυμνό είναι πολύ δύσκολο να κλάψει αγάπη μου.»

Για τα «Αποτυπώματα καρδιάς» της:

«Ετοιμάζω την αυτοβιογραφία μου που θα τα έχει όλα μέσα!»

Για το αστείο περιστατικό με το video clip του «Δώσε μου τ’ αστέρια»:

«Υπάρχει μια λίμνη και έχουμε πάει να γυρίσουμε το video clip για το «Δώσε μου τ’ αστέρια». Δεν είναι λίμνη όμως αυτή, είναι βάλτος και έχουνε πάρει ένα βαρκάκι λοιπόν με την κάμερα μέσα και στην μέση του βάλτου υπάρχει ένας κορμός κομμένος και με πάνε και με βάζουνε εκεί. Ομίχλη πρωί- πρωί στις 6, φοράω λοιπόν ένα φόρεμα το κακόμοιρο με ένα σταυρό που ήταν και μόδα – ο σταυρός δεν είναι μόδα, είναι η πίστη μας – και όπως λοιπόν κάθομαι. Ξαφνικά χάνω τον σκηνοθέτη μου, χάνω το βαρκάκι και είμαι μόνη μου μέσα στην ομίχλη. Και λέει ο σκηνοθέτης «Χάσαμε την Άντζελα» και φωνάζω εγώ: βοήθεια, αλλά δεν με άκουγε κανένας. Να φωνάζω εδώ είμαι! Τίποτα. Φοβήθηκα ότι κάτω θα υπάρχει κροκόδειλος, κανένα ψάρι, κανένα φίδι να με φάει. Παιδιά σε έναν κορμό ήμουν μόνη! (γέλια) Μετά την λίμνη με παίρνουνε και με πάνε σε ένα χαμάμ μικρό που ήταν πέτρινο και το έβγαινε ένα φως μόνο από πάνω. Με είχε δηλαδή ο σκηνοθέτης μια στο καυτό και μια στο κρύο. Καταλαβαίνεις τι έχω περάσει;»(γέλια)

Για την επιτυχία της στο εξωτερικό και την κριτική που δέχτηκε:

«Έγινε μια μεγάλη εκδήλωση στο Μπόντρουμ της Τουρκίας, που όλα τα τραπέζια κάτω είχαν δίπλα μια Ελληνική και μια Τούρκικη σημαία. Μου έστειλαν οι καλοί δημοσιογράφοι – όπως πάντα κάνουν -δύο σημαίες μια Ελληνική και μία Τούρκικη και έδειξαν το πλάνο αυτό και δεν έδειξαν το ίδιο που έκανε όλος ο κόσμος κάτω που κουνούσε τις σημαίες. Δεν τους συνέφερε και όταν γύρισα στην όμορφη την Ελλάδα μας. Είπανε «τι ήρθες ρε Δημητρίου εδώ να μας ξεπλύνεις με τα σαπούνια που μας έφερες που σου έκανε δώρο το αφεντικό σου από το Μπόντρουμ» κλπ και έγινε ένα μπάχαλο! Και όταν κάποια κυρία πήγε στην Τουρκία και έκανε και βόλτες με τον Πατριάρχη και μιλάγανε, δεν έκαναν τίποτα. Εμένα πήγαν να ορμίσουν όλοι, δεν πειράζει όμως. Το προσπέρασα… Πόσα σήριαλ καθημερινά είχαμε στην τηλεόραση; Μας αρέσανε όμως. Μου ζητήσανε συγνώμη μετά. Αλλά πολύ αργά! Πειράζει η επιτυχία. Δεν αρέσει να κάνει επιτυχία ένας Έλληνας έξω. Όταν είσαι στο top10 της Τουρκίας «Μαργαρίτες» στο Νο1 και No3 «Το είναι κάτι χαρακτήρες» και ήταν μέσα Madonna, Celine Dion κλπ. Τους πείραξε αυτό. Άρα πονάει η επιτυχία. Όταν πας και δίνεις την ψυχούλα σου και κάνεις και επιτυχία και δεν λέει κάποιος αυτή κάνει διεθνή καριέρα. Αυτή είναι διεθνή καριέρα, όχι αυτά που βγάζουμε προς τα έξω και λέμε ότι αυτός έκανε ένα Αγγλικό τραγούδι και έκανε επιτυχία. Που είναι η επιτυχία; Σας ενοχλεί που μια Ελληνίδα κατάφερε από το μηδέν να γίνει πρώτη και να κάνει επιτυχίες στο εξωτερικό; Σας πειράζει που είναι αυτοδίδακτη, που είναι ο εαυτός της; Γιατί; Γιατί πρέπει να είναι δήθεν, με Γαλλικά και με πιάνα και με χαβιάρη κλπ; Γιατί δεν αγαπάτε ένα λαϊκό παιδί; Το δικό σας το παιδί. Δεν το καταλαβαίνω αυτό… Εμένα με αγαπάει ο απλός ο κόσμος και τους δήθεν δεν τους θέλω.»

Για την νέα της δισκογραφική δουλειά «Στάνταρ»:

«Ονομάσαμε το CD «Στάνταρ» που δεν υπάρχει μέσα πάλι, όπως είχαμε κάνει με το «Come Back» και υπάρχουν μέσα κομμάτια που εγώ λατρεύω. Εκτός του Νεκτάριου Μπήτρου που κάνουν πάντα επιτυχία. Είναι λοιπόν ένα μεγάλο come back της Ελένης Γιαννατσούλια και του Δημήτρη Χάρμα που μου έγραψαν «Τα παραπόνα μου». Το οποίο το λάτρεψα με την πρώτη στιγμή που το άκουσα μαζί με τον μάνατζερ μου τον Θοδωρή Σταμόγιαννο. Μας έβαλε τρία τραγούδια να ακούσουμε. Συμφωνήσαμε για «Τα παράπονα μου» και όντος δεν πέσαμε έξω. Μόλις το ακούω κλαίω.

Ο τίτλος «Άντε να μη τα πάρω» βγήκε πάλι από τον Νεκτάριο Μπήτρο που έχει έτσι ένα περίεργο στυλάκι και γράφει. Μας άρεσε πάρα πολύ και του λέω θα γίνει επιτυχία, μου λέει: «Μπα δεν νομίζω» Αυτός ποντάρει αλλού. Και όμως από την πρώτη στιγμή που το είπα άρεσε πάρα πολύ. Άντε να μην τα πάρω και τα κάνω όλα γιάλα και πω στην καρδιά μου, καρδιά μου πάμε για άλλα!»

Για τα «Αποτυπώματα καρδιάς» θέλω να ευχαριστήσω τον Μιχάλη Σταρρά που έγραψε του στίχους αυτού του κομματιού πάνω σε ένα άψυχο χαρτί και εγώ έβαλα την ψυχή μου. Να είσαι καλά!»

Τα μελλοντικά σχέδια της Άντζελας Δημητρίου:

Η Άντζελα Δημητρίου αυτό το διάστημα ετοιμάζεται για συναυλίες σε Τουρκία, Αυστραλία και Αμερική με τον Βαλάντη και την Χριστίνα Κολέτσα. Όσο για την Ελλάδα να φτιάξουν τα πράγματα λίγο εδώ και ξανά γυρίζουμε μας είπε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.