ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΡΟΥ ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Η΄ ΛΟΥΚΑ  15.11.2015

«και επεμελήθη αυτού»

Ο Κύριος, αγαπητοί μου αδελφοί, στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, την οποίαν ακούσαμε και είναι γνωστή ως η παραβολή του καλού Σαμαρείτη, αποκαλύπτει την αληθινή θρησκεία, την θρησκεία της αγάπης και της απολύτρωσης.

Η εξ’ αποκαλύψεως Θρησκεία του Ναζωραίου Χριστού, δεν είναι θρησκεία των τύπων και των μεγαλοπρεπών θυσιών, δεν είναι θρησκεία εξωτερικής μόνο λατρείας, αλλά είναι θρησκεία αγάπης και αγαθότητας, είναι θρησκεία ανυπόκριτης ευσέβειας και έργων φιλανθρωπίας, είναι θρησκεία πίστης δια αγάπης ενεργουμένης.

Ο Απόστολος Ιάκωβος μας λέγει: «θρησκεία καθαρή και αμόλυντη ενώπιον του Θεού Πατέρα είναι αυτή, να επισκέπτεται κανείς ορφανούς και χήρας στην θλίψη τους και να τηρεί τον εαυτό του αμόλυντο από τον κόσμο».

Αυτό το μεγαλείο διδάσκει ανά τους αιώνες η σημερινή ευαγγελική περικοπή της παραβολής του καλού Σαμαρείτη. Η αγάπη είναι η πρώτη των χριστιανικών αρετών, είναι η βάση και το θεμέλιο της αληθινής  χριστιανικής  ζωής.

«Ταύτα  εντέλλομαι υμίν  ίνα  αγαπάτε  αλλήλους» μας  λέγουν οι αψευδείς λόγοι του Θεανθρώπου Ιησού δια του Υψιπέτου αετού της  αγάπης, του Ευαγγελιστού Ιωάννου.

Ο των όλων Κύριος, από άπειρο αγάπη προς  τον  πάσχοντα  άνθρωπο, έγινε  άνθρωπος και γεννήθηκε  στην  φάτνη ταπεινἀ και  ο οποίος από αγάπη έπαθε ως άνθρωπος, ο απαθείς την θεότητα, επί του Σταυρού, για να σώσει τον άνθρωπο.

Και γίνεται το ερώτημα: ποία αγάπη απαιτεί ο Κύριος της αγάπης, των οικτιρμών και του ελέους από  τους χριστιανούς της κάθε εποχής;

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Μέγας Διδάσκαλος επέδειξε ότι απαιτεί αγάπη, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στο βάθος της  ψυχής, αλλά επεκτείνεται και εξωτερικά σ΄ έργα φιλανθρωπίας, εποποιίας προς τους  πάσχοντας αδελφούς και ουχί μόνο αλλά και προς τους εχθρούς.

Ο Δίκαιος Θεός δεν ζητά λατρευτές του αγίου Ονόματός του και τηρητές των τύπων, αλλά χριστιανούς αγνούς, καθαρούς και από αγάπη να τηρούν τις άγιες Αυτού εντολές, «έλεον θέλω και ου θυσία».

Δεν  ζητά  μόνο  πίστη αλλά και έργα, δεν ζητά μόνο προσευχή αλλά και υπακοή στο νόμο της χάριτος Του. Εκείνη την φοβερή ημέρα της κρίσης, της δευτέρας αυτού παρουσίας, που βίβλοι ανοιγήσονται και πράξεις  δημοσιεύονται, θα  εξετάσει εάν ο άνθρωπος έχει να παρουσιάσει φιλανθρωπία.

Μία, λέγει, και μόνη αρετή είναι για την οποία θα στεφανωθούν αιωνίως οι ευσεβείς, η φιλανθρωπία, η οποία φιλανθρωπία είναι ο γνήσιος καρπός της  αγάπης.

Εάν οι χριστιανοί της κάθε εποχής εκδηλώνουν αγάπη «δι΄ έργων ενεργουμένη», τουτέστι φιλανθρωπία τότε γίνονται μιμητές του Σωτήρος Χριστού, ο Οποίος «διήλθεν ευεργετών» την πάσχουσα ανθρωπότητα από τα βάρη της  ζωής.

Η ανιδιοτελής αγάπη του καλού Σαμαρείτη, της σημερινής ευαγγελικής  περικοπής, έφερε τον πάσχοντα άνθρωπο στο πανδοχείο της αγάπης «και επεμελήθη αυτού».

Ω! πράξις Ιερή, ω! πράξις αγάπης και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον πάσχοντα άνθρωπο – της οποίας καλούμαστε και εμείς σήμερα, αυτήν την εποχή της άρνησης και της ισοπέδωσης των πάντων που ζούμε να γίνουμε φορείς – αγάπης και προσφοράς σ΄ αυτήν την πολυτραυματισμένη  κοινωνία.

Καλούμαστε κι εμείς να γίνουμε τραυματιοφορείς αγάπης, ως ο καλός Σαμαρείτης, «επιχέοντες έλαιον και οίνον» στον πλησίον μας, στον αδελφό μας τον θαλασσοπνιγμένο, τον μετανάστη, τον πρόσφυγα, ο οποίος επιζητά μία καλυτέρα ζωή, μακριά από πολέμους και ανθρώπινα μίση και πάθη,  και  θέλει την προσφορά μας.

Καλούμαστε να πλησιάσουμε κι εμείς τον πληγωμένο αδελφό μας, και πολύ περισσότερο τον εχθρό μας, και να δείξουμε αγάπη, βοήθεια, συμπάθεια, φιλανθρωπία, έλεος και ευσπλαχνία. Καλούμαστε κι εμείς να ακούσουμε τον πόνο του κάθε αδελφού μας, χωρίς να σκεπτόμαστε την ανταπόδοση· η ανταπόδοσις θα έλθει παρά του ελεούντος Θεού.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Η αγάπη, είναι η πρώτη εντολή του Κυρίου: «ταύτα εντέλλομαι υμίν, ίνα αγαπάτε αλλήλους», λέγει στους Μαθητές του, και κατ’ επέκταση στους όπου γής Χριστιανούς, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, πάνω από τον Σταυρό του μαρτυρίου Του.

Η πραγματική ανιδιοτελής αγάπη, δεν είναι μόνο αγάπη την οποίαν εκφράζουν τα χείλη, αλλά πρέπει να είναι και αγάπη της καρδιάς και των έργων, και μάλιστα στη σημερινή εποχή που ζούμε, κινούμεθα και υπάρχουμε, ως άνθρωποι, ως εικόνες Θεού.

Η αγάπη πρέπει να πηγάζει από την πίστη στον Θεάνθρωπο Ιησού· «δείξον μοι την πίστιν σου εκ των έργων σου…και η πίστις άνευ των έργων νεκρά εστίν», μας λέγει ο Απόστολος Ιάκωβος.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Η ψυχρότης και η αδιαφορία στις σωματικές και ηθικές πληγές των αδελφών μας, θα είναι Κριτής αδέκαστος κατά την ώρα της Μεγάλης Κρίσεως, και τότε πραγματικά, κατά το Άγιο Ευαγγέλιο, δεν θα τύχουμε της απείρου αγάπης του Πανοικτίρμονα Θεού και Πατρός.

Ας ομοιάσουμε, λοιπόν, και εμείς εκείνου του καλού Σαμαρείτη και ας βοηθούμε «εν έργοις και λόγοις» τους πάσχοντας αδελφούς μας με αγάπη αγνή, καθαρή και ανιδιοτελή, «επιχέοντες έλαιον και οίνον» γενόμενοι έτσι υιοί φωτός και κληρονόμοι της Ουρανίου Βασιλείας. ΑΜΗΝ.

Ο Λ.Κ.Α.Π.

Leave a Reply

Your email address will not be published.