ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

21-2-2016

«Ο  δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται»

Αγαπητοί μου αδελφοί,

 Στην ωραία ωφέλιμη και διδακτική ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα, την πρώτη Κυριακή του Τριωδίου, την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, θεμελιώνεται η μεγάλη διδασκαλία,  που καλείται αρετή της ταπεινοφροσύνης, στο μεγάλο χριστιανικό οικοδόμημα της σωτηρίας του ανθρώπου.

Δύο άνθρωποι πήγαν να προσευχηθούν στο Ιερό ο ένας ο Φαρισαίος, άνθρωπος εγωιστής και υπερήφανος, και ο  άλλος ο Τελώνης, ο οποίος  αναλογίζεται το βάρος των αμαρτιών του, κτυπά το στήθος του, κλαίει και λέγει « ο Θεός ιλασθητί μοι τω αμαρτωλώ».

Πόσο διαφορετική ήταν η στάση και η προσευχή του Τελώνη! Είχε σταθεί σε κάποια απόμερη  άκρη της  αυλής του ναού, μακριά από το ιερό θυσιαστήριο  και αναλογιζόμενος  με  συντριβή καρδίας τις  αμαρτίες  του δεν τολμούσε ούτε να ρίψει το  βλέμμα  του  στο ναό, αλλά και ούτε  στον ουρανό. Με ποια δύναμη ψυχής να ατενίσει το ναό και με ποια καρδιά να σηκώσει τα αμαρτωλά  χέρια του στον ουρανό, αυτός πού είχε παραβεί το θείο θέλημα, αυτός πού είχε καταφρονήσει τον ουράνιο Πατέρα και είχε αδικήσει τους ανθρώπους !

Και όταν ως κινηματογραφική ταινία περνούσαν από τον νούν του όλα αυτά πού είχε πράξει, πονούσε, και σιγοψιθύριζε για το θλιβερό κατάντημα του και συντετριμμένος , ως άλλος Δαβίδ, βυθίζεται σε βαθειά ταπείνωση, και  εν όλη ψυχή τε και καρδία κτυπώντας το στήθος του έλεγε, «ο Θεός ιλασθητί μοι τω αμαρτωλώ».

Πώς λοιπόν ο Θεός Πατέρας, Θεός του ελέους και της ευσπλαχνίας να μη ακούσει με στοργή και να δεχθεί μια τέτοια προσευχή, που ανέβλυζε από καρδιά «συντετριμμένη και τεταπεινωμένη», ως εκείνη του προφητάνακτος  Δαβίδ, πού έλεγε , «θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένη και τεταπεινωμένην, ο Θεός ούκ εξουδενώσει».

Ταπεινοφροσύνη, η μεγάλη αυτή υψοποιός χριστιανική αρετή, είναι η βαθειά συναίσθηση της ατέλειας και αναξιότητας του ανθρώπου απέναντι του τελείου Θεού. Η ταπεινοφροσύνη είναι η  πρώτη  και κυρία βάση  της ύψωσης  και της σωτηρίας του ανθρώπου και κατά συνέπεια  το θεμέλιο και η βάση όλων των χριστιανικών αρετών και της αληθινής χριστιανικής ζωής.

Η μεγάλη  αρετή  της ταπείνωσης και τους αμαρτωλούς δικαιώνει, ως τον τελώνη, ως την πόρνη και την αιμορροούσα γυναίκα, ως  τον άσωτο υιό και τον  ληστή  αλλά και τους δικαίους προφυλάσσει από την αμαρτία και τις ταπεινές προσευχές τους  τις μεταφέρει στον θρόνο του Παντάνακτος Θεού.

Ο ταπεινός στην καρδιά  άνθρωπος  συναισθανόμενος τις αμαρτίες του προσπίπτει ταπεινά ενώπιον του αγαθού Θεού, εργάζεται το αγαθό, το ωραίο και το ευγενές και λαμβάνει  την θεία χάρη. Υψώνεται και προάγεται κατά Χριστό και ως ταπεινός άνθρωπος συγχρόνως αποδίδει στον Θεό την ηθική του αξία και ικανότητα.

 «τι έχεις, ό ούκ έλαβες » λέγει ο Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Η ταπεινοφροσύνη είναι «το θεμέλιον της αγιότητος», μας λέγει ο άγιος Κυπριανός και ο Ιερός Χρυσόστομος μας λέγει, « θεμέλιός εστι της καθ ημάς φιλοσοφίας» και των Εθνών απόστολος Παύλος λέγει: «Ταπεινωθήτε ούν υπό την κραταιάν χείρα του Θεού, ίνα υμάς υψώσει έν καιρώ».

Χωρίς τη αληθινή ταπεινοφροσύνη δεν είναι δυνατό να υπάρχει χριστιανική αρετή και δη και μάλιστα μετάνοια, μετάνοια ειλικρινή, ως αυτή του Τελώνη της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο ταπεινός άνθρωπος κερδίζει  τον Χριστό, την άκρα Ταπείνωση και γίνεται φίλος Χριστού.

Ας επιδείξουμε  και εμείς ταπείνωση  ειλικρινή και μετάνοια ,ως ο  Τελώνης, δια να δυνηθούμε  να λάβουμε παρά του Δικαιοκρίτου Θεού την πνευματική μας ανύψωση και με αποτέλεσμα, το ποθούμενο, να γίνουμε μέτοχοι της εκ δεξιών  αυτού παραστάσεως εν τη ημέρα της  κρίσεως.

Η Εκκλησία μας  από σήμερα μας εισαγάγει ,στο τριώδιο πού είναι γι εμάς τους  χριστιανούς η  κατ’ εξοχή  περίοδο της ταπείνωσης, της μετάνοιας,   της προσευχής, της νηστείας και της περισυλλογής  και  μας καλεί λέγοντας δια του υμνωδού της  «της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα,ορθρίζει γάρ το πνεύμα μου προς ναόν τον Αγιόν Σου.».

 Αδελφοί μου, και τέκνα  εν Κυρίω αγαπητά.

«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε», ας τρέξουμε λοιπόν και εμείς στο στάδιο των αρετών αγωνιζόμενοι με την υψοποιό ταπείνωση δια να μας ανυψώσει στα ύψη της θείας θεωρίας η πανσθενής χείρ του Θεού Πατέρα εν καιρώ.

ΑΜΗΝ

 Ο.Λ.Κ.Α.Π.

Leave a Reply

Your email address will not be published.