Παρουσία συγγενών και φίλων πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Παραδεισίου, μνημόσυνο για τον αδόκητο χαμό του Μιχάλη Βολονάκη, πριν από δύο χρόνια.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΛΟΝΑΚΗΣΟ Μιχάλης Βολονάκης γεννήθηκε στο Παραδείσι στις 18 Μαΐου 1946. Μητέρα του ήταν η Κατίνα και πατέρας του ο Γιάννης. Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα έζησε στο Παραδείσι, εκεί γνώρισε και τη σύζυγό του, Δέσποινα, την οποία παντρεύτηκε στις 12 Ιουλίου 1970.

Το Σεπτέμβριο του 1970, ως απόφοιτος της ΣΕΛΕΤΕ διορίστηκε ως εκπαιδευτικός στο Τεχνικό Λύκειο Ρόδου, όπου και εργάστηκε για τριάντα πέντε συναπτά έτη. Διακρίθηκε για την εργατικότητα, το ήθος και τις αρχές του, καθώς και για την αγάπη του προς τους μαθητές του. Η ανιδιοτέλεια και η αλληλεγγύη, η κατανόηση και καλοσύνη ήταν ευδιάκριτα στοιχεία της προσωπικότητάς του, που τον έκαναν να ξεχωρίζει και να είναι αγαπητός στους συναδέλφους του και τους μαθητές του. Συνταξιοδοτήθηκε το 2005.

Ο ίδιος, ενημερωνόταν καθημερινά για τα ζητήματα της Δωδεκανήσου, έχοντας σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του την εφημερίδα «ΠΡΟΟΔΟ», την οποία και αγόραζε καθημερινά μέχρι και την τελευταία ημέρα της ζωής του, ώστε να ενημερώνεται για την τρέχουσα ειδησεογραφία.

Ο Μιχάλης Βολονάκης, εκτός από πετυχημένος εκπαιδευτικός, υπήρξε και πολύ καλός οικογενειάρχης. Με τη σύζυγό του απέκτησαν δύο παιδιά. Τον Ιούλιο του 1978 γεννήθηκε ο γιος τους, Τσαμπίκος, ο οποίος μεγάλωσε στη Ρόδο, σπούδασε πολιτικός μηχανικός, συνέχισε σε μεταπτυχιακές σπουδές, ασκεί με ιδιαίτερη επιτυχία το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού και είναι καταξιωμένος στο χώρο των μεταλλικών και άλλων κατασκευών. Το Δεκέμβριο του 1980 γεννήθηκε η κόρη του, Κατερίνα, η οποία σπούδασε στη Νομική Σχολή, συνέχισε σε μεταπτυχιακές σπουδές, ασκεί το επάγγελμα της δικηγόρου και είχε εκλεγεί και Νομαρχιακή Σύμβουλος Δωδεκανήσου το 2009. Στα παιδιά του μεταλαμπάδευσε τις αρχές του, το ήθος του, την εργατικότητα του, καθώς και την αγάπη του, για την εκπαίδευση και τα γράμματα.ΒΟΛΟΝΑΚΗΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΙ

Ο Μιχάλης Βολονάκης έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή τα ξημερώματα της 5ης Απριλίου 2013, βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένεια και τους φίλους του. Ωστόσο, άφησε παρακαταθήκη στη σύζυγο και τα παιδιά του ένα καλό όνομα, αφού ο ίδιος έζησε με αξιοπρέπεια, πρόσφερε πάντοτε τη βοήθειά του σε όποιον την χρειαζόταν και ήταν δίπλα στην οικογένεια και τους φίλους του ανά πάσα στιγμή.

Να είναι ελαφρύ το χώμα, που τον σκεπάζει.

Θα ζει στην καρδιά της οικογένειάς του και όλων αυτών των ανθρώπων, που τον αγάπησαν.

Leave a Reply

Your email address will not be published.