«Όταν κινδυνεύουν ζωές δεν μπορεί κάποιος να κάθεται με σταυρωμένα χέρια», λέει η κυβερνήτης Κυριάκος Παπαδόπουλος στο protothema.gr – Ποια ήταν η πιο δύσκολη μέρα της καριέρα του

Ο ασύρματος του σκάφους 602 της Ελληνικής Ακτοφυλακής παίρνει…φωτιά. Ο αξιωματικός του κέντρου επιχειρήσεων του Λιμενικού Σώματος στέλνει σήμα κινδύνου στο πλήρωμα του πλωτού και με αγωνιώδη φωνή, επαναλαμβάνει: «Σπεύσατε αμέσως ανοιχτά του λιμανιού της Μυτιλήνης. Λέμβος με 50 μετανάστες βυθίζεται, μεταξύ των οποίων και πολλά μικρά παιδιά». Ο κυβερνήτης, Κυριάκος Παπαδόπουλος δίνει εντολή για άμεση επέμβαση και σε διάστημα λίγων λεπτών, το σκάφος αφού… σκίσει με μεγάλη ταχύτητα τα φουρτουνιασμένα νερά του Αιγαίου, θα βρεθεί δίπλα στους ναυαγούς.

Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στη συνέχεια κόβουν την ανάσα. Πανικός, τρόμος και δάκρυα συνθέτουν το παζλ της μάχης που θα δοθεί για να περισυλλεχθούν σώοι οι πρόσφυγες που με «νύχια και με δόντια» προσπαθούν να κρατηθούν στην επιφάνεια της θάλασσας. Όλοι τους είναι αφγανικής καταγωγής, ενώ μεταξύ τους βρίσκονται 14 μικρά παιδιά με ηλικίες που δεν ξεπερνούν τα έξι έτη.

«Στη λέμβο επέβαιναν 50 άτομα. Οι περισσότεροι από αυτούς όταν φτάσαμε είχαν πέσει στη θάλασσα. Προσπαθήσαμε να τους ηρεμήσουμε αλλά δεν άκουγε σχεδόν κανένας τις οδηγίες μας. Όλοι τους προσπαθούσαν να ανέβουν μόνοι τους. Να φανταστείτε ότι είχαν επιβιβαστεί κάποιοι γονείς στο σκάφος του λιμενικού, αφήνοντας τα παιδιά τους στο μισοβυθισμένο πλεούμενο. Σχεδόν κανένας τους δεν φορούσε σωσίβιο», λέει στο protothema.gr ο ανθυποπλοίαρχος Κυριάκος Παπαδόπουλος.

Ο Κυριακός Παπαδόπουλος μαζί με τη διασώστρια Ζωή Λειβαδίτου «ντύνουν» με θερμαινόμενη κουβέρτα μετανάστρια που περισυνέλεξαν από τα νερά του Αιγαίου.

Ανακαλώντας καρέ- καρέ τις στιγμές της πρώτης Οκτωβρίου οι οποίες θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό, συνεχίζει: «Αφού καταφέραμε να περισυλλέξουμε τους περισσότερους ναυαγούς, σε κάποια στιγμή εντοπίσαμε μέσα στο μισοβυθισμένο πλεούμενο ένα βρέφος. Δεν ήταν μεγαλύτερο από ενός έτους. Είχε χάσει τις αισθήσεις του, καθώς είχε ποδοπατηθεί από τους υπόλοιπους μετανάστες και είχε πιει αρκετό νερό. Το ανεβάσαμε αμέσως στο σκάφος, στο οποίο είχε επιβιβαστεί νωρίτερα η μητέρα του με τα υπόλοιπα πέντε αδέρφια του. Η μητέρα αυτή ταξίδεψε με τα έξι της παιδιά, αφού ο σύζυγος της είχε πεθάνει πριν από ένα χρόνο. Μαζί με μια διασώστρια που βρίσκονταν πάνω στο σκάφος ξεκινήσαμε να του κάνουμε τεχνητή αναπνοή.

Τελικά καταφέραμε να το επαναφέρουμε. Παραδώσαμε το παιδάκι στο ΕΚΑΒ που είχε φτάσει στο λιμάνι της Μυτιλήνης, όταν καταπλεύσαμε. Αργότερα μάθαμε ότι δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Το μωράκι πνίγηκε κυριολεκτικά σε μια κουταλιά νερό.»

Κι όμως το συγκεκριμένο περιστατικό δεν ήταν το μοναδικό που συγκλόνισε εκείνη τη μέρα τον 41χρονο ανθυπολοίαρχο πατέρα δύο παιδιών ηλικίας 6 και 13 ετών. «Εκτός από το βρέφος, έχασε τη ζωή της και μια γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού. Κάποια στιγμή είδαμε έναν άνδρα να κολυμπάει στη θάλασσα κρατώντας το παιδί του και έχοντας στην πλάτη του μια γυναίκα. Ήταν η σύζυγός του η οποία όταν την ανεβάσαμε στο σκάφος διαπιστώσαμε ότι ήταν νεκρή. Ο άνθρωπος αυτός όμως δεν την εγκατέλειψε. Ήταν η πιο δύσκολή ημέρα της καριέρας μου. Δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ. Καταφέραμε όμως να σώσουμε 48 άτομα”.

Ο «φύλακας άγγελος» των προσφύγων

Εδώ και 16 έτη ο Κυριάκος Παπαδόπουλος περιπολεί τις ελληνικές θάλασσες με τα πλωτά του λιμενικού σώματος. Το μέλη του πληρώματος του αποτελούν τη δεύτερη οικογένεια του, καθώς όλα αυτά τα χρόνια έχει δώσει πολλές μάχες μαζί τους για να σώσει ανθρώπινες ζωές και να αποτρέψει παράνομες δραστηριότητες στα χωρικά ύδατα της χώρας μας. Οι ώρες εργασίας του φτάνουν σε καθημερινή βάση τις δώδεκα, ενώ σε έκτακτες περιπτώσεις μπορεί να μείνει μέσα στη θάλασσα για αρκετά 24ωρα. Από την ημέρα που ξεκίνησε η αθρόα προσέλευση των μεταναστών το σκάφος που κυβερνά δεν βρίσκεται ποτέ αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Μυτιλήνης, πραγματοποιώντας έτσι τις περισσότερες διασώσεις μεταναστών στο Βόρειο Αιγαίο. Το 602 πλωτό του λιμενικού σώματος πλέει καθημερινά στα ανοιχτά της Λέσβου ακόμα κι όταν οι καιρικές συνθήκες δεν το επιτρέπουν, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που αποκαλούν τον Κυριάκο Παπαδόπουλο ήρωα και «φύλακα άγγελο» των προσφύγων.

«Υπάρχουν μέρες που βγήκαμε στα ανοιχτά παρότι δεν το επέτρεπε ο καιρός. Όταν όμως κινδυνεύουν ζωές δεν μπορεί κάποιος να κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Πρέπει να σωθούν οι άνθρωποι. Από τον περασμένο Φεβρουάριο έχει αυξηθεί πάρα πολύ η ροή των μεταναστών που έρχονται στη Λέσβο. Δεν υπάρχει μέρα που να μην πραγματοποιούμε διασώσεις. Το μίνιμουμ είναι 80 άτομα, ενώ υπάρχουν και 24ώρα που φτάσαμε τις 300 διασώσεις» λέει στο protothema.gr, o Κυριάκος Παπαδόπουλος και συνεχίζοντας τονίζει: «Έχω χάσει πλέον το μέτρημα σε πόσες επιχειρήσεις διάσωσης έχω συμμετάσχει εγώ και το πλήρωμα μου».

Σε μια πλαστική βάρκα έξι μέτρων περισσότερα από 60 άτομα

Ο άνθρωπος που ορκίστηκε πίστη στο καθήκον και έταξε τον εαυτό του στη διάσωση των ανθρώπινων ζωών, καθημερινά έρχεται αντιμέτωπος με καταστάσεις που θα εξόργιζαν ακόμα και τους πιο αδιάφορους χαρακτήρες. Το τελευταίο οκτάμηνο που μαζί με το πενταμελές πλήρωμα του 602 ασχολούνται με διασώσεις προσφύγων, έχουν αντιμετωπίσει ένα…κρεσέντο απανθρωπιάς. Οι πρωτόγνωρες εικόνες, αλλά και τις εξομολογήσεις προσφύγων για τις ενέργειες των δουλεμπόρων που προκαλούν ανατριχίλα, ακόμα και στους έμπειρους άνδρες του Λιμενικού Σώματος.

«Οι περισσότεροι από τους μετανάστες έρχονται από τα παράλια της Τουρκίας στη Λέσβο με λέμβους που το μήκος τους φτάνει τα έξι μέτρα και το πλάτος μόλις 1,5 μέτρο. Μέσα σε αυτές τις βάρκες που είναι χειροποίητες και αυτοσχέδιες, καθώς δεν κυκλοφορούν στο εμπόριο επιβιβάζονται 50 άτομα και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και εξήντα, όταν οι προδιαγραφές τους δεν είναι για περισσότερα από πέντε άτομα. Όπως μας λένε οι ίδιοι οι δουλέμποροι τους παίρνουν δύο χιλιάδες δολάρια από τον καθένα και ως υπεύθυνο για την πλοήγηση του μικρού σκάφους, ορίζουν έναν από τους μετανάστες. Του δείχνουν προς τα πια κατεύθυνση θα κινηθεί και κρατούν ομήρους τους συγγενείς του μέχρι να φτάσει το σκάφος στη Μυτιλήνη. Μόλις φτάσουν στη Λέσβο τότε ο μετανάστης παίρνει τηλέφωνο τους δουλέμπορους κι αυτοί αφήνουν τα παιδιά ή τη γυναικά του», μας αναφέρει ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και συνεχίζοντας προσθέτει: «Τα πλεούμενα αυτά κινούνται με μικρές μηχανές και για το λόγο αυτό χαλάνε αφού δεν μπορούν να μεταφέρουν το πολύ μεγάλο βάρος που υπάρχει μέσα στις βάρκες. Ακόμα και τα σωσίβια που τους προμηθεύουν είναι υποτυπωδώς κατασκευασμένα».


Η σύζυγός του Ιγνατία μαζί με τα παιδιά του, Παρασκευή και Μελισινή

http://www.protothema.gr/

Leave a Reply

Your email address will not be published.