Θέλω να σου ευχηθώ πολλές Αναστάσεις.   Από κείνες τις μικρές και καθημερινές.   Μιας και θαύματα δεν γίνονται πια.   Εμένα μου κάνουν και οι πιο ταπεινές.   Αυτές που ξαφνικά δίνουν φως και πολλή χαρά. Αυτές που μας βάζουν στην θέση των άλλων, στον πόνο, στην ανασφάλεια, στην φοβία τους και μας ωθούν να τους απλώσουμε το χέρι. Γιατί Ανάσταση χωρίς τον συνάνθρωπο και τον συμπολίτη δεν υπάρχει.

Χρόνια Πολλά.

Τζίνα Δαβιλά

Δημοσιογράφος- Πολιτεύτρια  με ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Leave a Reply

Your email address will not be published.