ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ  ΛΟΥΚΑ  22-11-2015

«ανεχόμενοι αλλήλων  εν αγάπη»

Ο  Απόστολος Παύλος στην  σημερινή αποστολική περικοπή πού  ακούσαμε, αδελφοί , λέγει στους  Εφεσίους να ζείτε  με  ταπείνωση, πραότητα και υπομονή, να  ανέχεστε με  αγάπη ο ένας τον άλλον και να προσπαθείτε να διατηρείτε με την  ειρήνη πού σας συνδέει μεταξύ σας, την ενότητα πού  δίνει το Πνεύμα του Θεού.

 Ασφαλώς οι λόγοι αυτοί του  Αποστόλου  των Εθνών Παύλου, χθές και  σήμερα οι  αυτοί  αναφέρονται και σε εμάς ,πού πρέπει ως  χριστιανοί, με  ταπείνωση, πραότητα και υπομονή να  ανεχόμαστε με  αγάπη ο ένας τον άλλο, και να προσπαθούμε  να  διατηρούμε  με  την ειρήνη πού  μας  συνδέει, την ενότητα πού δίνει το ΄Αγιο Πνεύμα.

Ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης, της ομόνοιας, και ενότητας, της ειρηνικής  και ευχάριστης  συμβίωσης και συνεργασίας των ανθρώπων στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο έθνος, στην εκκλησία. Μία τέτοια  ειρηνική ζωή είναι πολυπόθητος και μάλιστα υποβοηθά και στην υλική ακόμη  ευημερία των ανθρώπων.

Ανά τους  αιώνες έρχεται και  σήμερα επίκαιρος και  σωτήριος ο αντίλαλος των συμβουλών  πού λέγει ο Απόστολος Παύλος, «ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη». Δυστυχώς είναι απολύτως βεβαιωμένο από την πείρα και από την ψυχολογία, ότι οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς τον  χαρακτήρα, τις κλίσεις, την κληρονομικότητα, τις ικανότητες, τον  ψυχικό γενικά κόσμο και πού είναι  εσωτερικό γνώρισμα  ενός  εκάστου.

Πολύ ορθά είπε παλαιά ένας  σοφός ότι, “ό άνθρωπος  είναι κράμα αρετής , και κακίας, μεγαλείου και αθλιότητας, δυνάμεως και αδυναμίας”. Αν όμως τον κατ΄εικόνα  Θεού άνθρωπο τον  διέκρινε το πνεύμα  της  ανοχής, το πνεύμα  της  αγάπης, το Πνεύμα  του Θεού  και προσέφερε    αγάπη   ο ένας  προς τον άλλο, όλα  αυτά και άλλα πολλά δεν θα υπήρχαν  να δημιουργούν τα  πολλαπλά προβλήματα που διέπουν την σημερινή ανθρωπότητα.

Βεβαίως ο  χριστιανισμός είναι εκείνος πού  προσφέρει την αγάπη ,την οποίαν διδάσκει και την θεμελιώνει, λέγοντας  κατά  τον υψιπέτη αετό της  αγάπης, τον Ευαγγελιστή Ιωάννη ,  «ο Θεός αγάπη  εστί, και ο μένων εν τη  αγάπη εν τώ Θεώ μένει και  ο Θεός εν αυτώ».

Δυστυχώς όμως για την εικόνα του Θεού τον άνθρωπο, πολλές φορές τα ελαττώματα, οι κακές προθέσεις  δημιουργούν μια μεγάλη  και βασική σημασίας αιτία, πού οι άνθρωποι, πολλοί άνθρωποι, περνούν ημέρες πικρίας και ανησυχίας, κάτω από αισθήματα  φόβου, και αβεβαιότητας και ανασφάλειας,  και τούτο οφείλεται στο  ότι λείπει η ενότητα, η αγάπη, η ανοχή  και η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων και των λαών

Με καχυποψία βλέπει ο ένας τον άλλο. Κατηγορούν κατακρίνουν, και διαβάλλουν οι με τους δε. Φέρονται με ανειλικρίνεια και δολιότητα. Προσπαθούν να εκμεταλλευθούν, να εξαπατήσουν και να  αδικήσουν, Ταυτίζουν το συμφέρον με το δίκαιο,  και ότι τους  συμφέρει εκείνο είναι δίκαιο. Ούτε ο ένας υποχωρεί, ούτε ο άλλος.

Αν όμως πρυτάνευε το πνεύμα της ανοχής και της  κατά Χριστό  αγάπης, η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα και η μακροθυμία , όλα  αυτά δεν θα υπήρχαν, να  διαιρούν οικογένειες, φυλές, λαούς και έθνη. Να κυριαρχεί και υπάρχει  ανά  τον κόσμο μία  ακαταστασία, μία αβεβαιότητα με όλα εκείνα  τα  δυσάρεστα επακόλουθα πού καθημερινά γενόμαστε θεατές διαφόρων  συγκρούσεων  με  τις θλιβερές συνέπειες.

Ταπεινοφροσύνη !  Πραότητα ! Και  η μακροθυμία ! Με αυτές  τις  αρετές  καλεί  τους  ανθρώπους της  κάθε  εποχής  στο έργο της  σωτηρίας, και της κατά Χριστό ζωής  ο Απόστολος των Εθνών Παύλος. «μετά  πάσης  ταπεινοφροσύνης και πραότητος και μακροθυμίας ενεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη, σπουδάζοντες τηρείν την  ενότητα  του Πνεύματος εν τω  συνδέσμω της ειρήνης»

Μία  τέτοια  ζωή, η κατά Χριστό ζωή, δεν εγκαθίσταται κατά τρόπο  μαγικό, αυθόρμητο, και άσχετο προς την θέληση των ανθρώπων. Χρειάζεται  ταπείνωση,πραότητα και μακροθυμία. Χρειάζεται αγώνας πνευματικός.

Ο  εγωϊσμός,  η υψηλοφροσύνη, η αλαζονεία  και η  κενοδοξία διαιρούν και κάνουν εχθρούς μεταξύ των τους  ανθρώπου, τις κοινωνίες, τους λαούς τά έθνη. Δυστυχώς πολλοί και από εμάς τους χριστιανούς έχουμε την αλαζονεία και τον εγωϊσμό του Φαρισαίου, την υπερηφάνεια  και την ματαιότητα του κόσμου τούτου, του πρόσκαιρου  και μάταιου και δεν  μας  διακρίνει η ταπεινοφροσύνη, η πραότητα  και η μακροθυμία.

Αδελφοί μου,

Η ταπεινοφροσύνη  είναι τα «το θεμέλιο της  αγιότητος» λέγει ο ΄Αγιος Κυπριανός, ή  «θεμέλιος  εστί  της καθ ημάς  φιλοσοφίας» ως  λέγει ο Ιερός  Χρυσόστομος. Χωρίς την αληθινή ταπεινοφροσύνη δεν  μπορεί να  υπάρξει χριστιανική  αρετή και μάλιστα  μετάνοια  και κατάνυξη  πνευματική  και  αγάπη και ανοχή  προς  τους αδελφούς  μας.

Η μακροθυμία είναι παράγων ειρήνης και ομονοίας. Είναι νίκη  του καλού κατά του κακού. «Σείς, λέγει ο Θεός μη εκδικείτε  τον εαυτόν σας, μη ανταποδίδεται κακόν αντί κακού, Δείξατε μακροθυμία». Διότι,  «εμή εκδίκησις,   εγώ ανταποδώσω, λέγει Κύριος».

Ο Κύριος  λέγει, «μάθετε  από εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία» ο πράος προχωρεί στα έργα του με ηρεμία, παρά τις  δυσκολίες η και τις αντιδράσεις που μπορεί να συναντήσει. Η ειρήνη ποτέ δεν φεύγει από την καρδιά του, η ιλαρότητα ποτέ δεν  σβήνει από το πρόσωπο του.

Αδελφοί μου,

Πόσο ειρηνική και ευχάριστος θα ήταν η ζωή μας, εάν μεταξύ μας  υπήρχε ταπεινοφροσύνη, πραότητα και μακροθυμία! Η ευλογία, η χάρη και η συμπαράσταση του Θεού θα ήταν πάντοτε μαζί μας και τότε θα υπήρχε κατά το Απόστολο Παύλο, ανοχή και αγάπη προς  αλλήλους « εν Πνεύματι  Αγίω».   ΑΜΗΝ

Ο.Λ.Κ.Α.Π.

Leave a Reply

Your email address will not be published.