ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Η ΛΟΥΚΑ «πορεύου και εσύ ποίει ομοίως»

Αγαπητοί μου  αδελφοί,

Η  διδασκαλία της  σημερινής περικοπής, του καλού Σαμαρείτη, που ακούσαμε  είναι   πάντοτε   επίκαιρη  και  επαναφέρει  στην μνήμη του  κάθε πιστού την  φοβερή  εκείνη και   σκληρή  εικόνα του  πεσόντος στους ληστές  εκείνου ανθρώπου.

Ο ταλαίπωρος  και αιμόφυρτος εκείνος άνθρωπος μάταια  ζητούσε  βοήθεια , μάταια ζητούσε έλεος  μα   κανένας δεν άκουγε τον πόνο του , κανένας  δεν περνούσε  από εκείνο τον τόπο της τραγωδίας  του δια να τον βοηθήσει από την οικτρά κατάσταση στη οποία είχε περιπέσει. Είχε όμως κάποια  ελπίδα δια την σωτηρία του.

Μα και  αυτή η   ελπίδα του είδε να χάνεται στο πέρασμα από  εκείνο  το  σημείο ενός  Ιερέως –και ενός Λευίτη. Και οι δύο αυτοί λειτουργοί και εκπρόσωποι του Θεού και τηρητές του Μωσαϊκού νόμου, τον αντιπαρήλθαν, και  τον εγκατέλειψαν μόνο του.

 Και οι δύο αυτοί  υπηρέτες του Θεού ,αλλά  και των ανθρώπων ψυχροί, αδιάφοροι,  σκληροί, ασυγκίνητοι στο πόνο, στη θλίψη, στην κακουχία, στην  στέρηση, στη δυστυχία του συνανθρώπου τους επιδεικτικά τον  « αντιπαρήλθον» και δεν θα ήταν υπερβολή εάν κάτι τέτοιους ανθρώπους του ονόμαζε κανείς  ιερόσυλους.

Όμως ένας άγνωστος διαβάτης ξένος, αλλοεθνής και μάλιστα  Σαμαρείτης χωρίς να κάμει  καμία διάκριση εθνότητας, φυλής, χρώματος  και θρησκείας  τον  πλησιάζει , τον βλέπει αιμόφυρτο ,τον πονά  και του προσφέρει το αυτονόητο ,του προσφέρει αγάπη διά  έργων ενεργουμένη.

Ο Σαμαρείτης , εκείνος ο αλλοεθνής  όταν  είδε τον   δυστυχή άνθρωπο αιμόφυρτο  τον πόνεσε και  τον πλησιάζει  και του προσφέρει τις  πρώτες  βοήθειες και   «προσελθών κατέδυσε  τα   τραύματα αυτού επιχέων  έλαιον και οίνον».

Και ο τραυματιοφορέας της αγάπης και  του  ελέους συνεχίζει την  ανιδιοτελή προσφορά του. Δια  του ιδίου αυτού κτήνους   μεταφέρει στο πλησιέστερο  πανδοχείο τον πληγωμένο άνθρωπο  και δίνει και  εντολή  να του  προσφέρουν περαιτέρω φροντίδα, και  μάλιστα  είπε  στον  πανδοχέα, «ό,τι αν προσδαπανήσης, εγώ εν τω  επανέρχεσθαί με αποδώσω σοι».

Διά  της προσφοράς  αυτής  ο καλός  εκείνος και ευγενής  Σαμαρείτης έδειξε τρανώς την  πλούσια αγάπη του προς  τον  πάσχοντα  άνθρωπο και  δεν αδιαφόρησε, δεν περιορίστηκε μόνο σε λόγους  συμπάθειας. Δεν πέρασε  αδιάφορος   όπως έπραξαν   ο Ιερεύς και ο Λευίτης,  αλλά  έπραξε τον ανθρώπινο ,  « προσελθών» , λειτούργησε  την αρετή  της  αγάπης προς τον πλησίον , σε  όλο  αυτής το  μέγεθος.

Φωτεινό το παράδειγμα του καλού Σαμαρείτη είναι η αξιομίμητος αυτή  πράξη του προς τον  πονεμένο αδελφό του. Ο Ιερός  Χρυσόστομος ,πού τιμά  σήμερα η Εκκλησία μας την μνήμη  του  και ψάλλει με ύμνους και ωδές  πνευματικές:  «Χαίροις των ορφανών ο Πατήρ, αδικουμένων οξυτάτη βοήθεια, πενήτων η χορηγία, η των πεινώντων τροφή, των αμαρτανόντων  η διόρθωσις, ψυχών ευστοχώτατος, ιατρός και σεμνότατος…», λέγει άπλωσε την σαγήνη της αγάπης σου και βοήθησε, ώστε  αυτόν πού γέρνει να μη πέσει, αλλά να γιατρευτεί», και συνεχίζει ο Ιερός Πατήρ.

 «Δείξε ό,τι μπορείς, με πολλή καλή διάθεση να κάνεις το κοινό καλό. ΄Εχεις εργαλείο να επαναφέρεις από τον βυθό της απελπισίας τον άλλο. Είναι το γλυκύτατο αγκίστρι της συμπάθειας. Ερεύνησε τα βάθη του και απέσπασέ τον από το κακό, πού καταβαραθρώθηκε.»

Ο Δίκαιος Θεός δεν θέλει μόνο  λατρευτές  του αγίου ονόματός του και τηρητές των τύπων , του νόμου και του  γράμματος , αλλά θέλει χριστιανούς αγνούς ,καθαρούς που να τηρούν τις εντολές Του , που να αγαπούν  ο ένας τον άλλον, και να έρχονται αρωγοί και βοηθοί   στην ανάγκη ,στην θλίψη ,στην στενοχώρια  και στον πόνο των συνανθρώπων τους.

 Ο Θεός Πατέρας  ζητά από εμάς τους  χριστιανούς έμπρακτο προσφορά αγάπης και δεν  ζητά μόνο πίστη αλλά και έργα, «έλεον, λέγει ,θέλω και ου θυσία» δεν ζητά μόνο προσευχή  αλλά και υπακοή στον νόμο του, ο οποίος νόμος του είναι αλήθεια, είναι αγάπη είναι προσφορά.

Δυστυχώς τις ημέρες μας λείπει η έμπρακτος αγάπη, η αγάπη της προσφοράς, η αγάπη των έργων, η  αγάπη προς τους  φτωχούς, προς τους  πάσχοντας, προς τους πονεμένους, προς τους δυστυχισμένους . Στις ημέρες μας ο άνθρωπος αδιαφορεί και μένει απαθής και ξένος προς τους λόγους  του Θεανθρώπου  Ιησού, στους μαθητές Του  πού λέγει  , «ταύτα εντέλλομαι  υμίν  ίνα  αγαπάτε αλλήλους».

 Δυστυχώς και σήμερα δια το  «πληθυνθήναι η ανομία ψυγήσεται η αγάπη των πολλών»  και έχει χαθεί  εκείνο το ωραίο, το αληθινό, έχει χαθεί εκείνη η ανιδιοτελής προσφορά αγάπης , προς τον άνθρωπο, προς την Εκκλησία, προς το Γένος, προς το ΄Εθνος , προς την Πατρίδα, προς  την Παιδεία, προς τα Φιλανθρωπικά Ιδρύματα της Εκκλησίας  και της Πατρίδος.

Εμείς οι νεοέλληνες, αυτής  εποχής  των πολλαπλών αμφισβητήσεων, Θρησκευτικών, Εθνικών, Κοινωνικών, συνειδητά θέλουμε να διαγράψουμε  την  προσφορά αγάπης  εκείνων των  Μεγάλων Ευεργετών,  Ευεργετών και Δωρητών , οι οποίοι  από αγάπη προς τον  άνθρωπο   προσέφεραν άλλοι από το υστέρημά  τους  και άλλοι από το περίσσευμά τους  δια έργα  ευποιϊας   και προσφοράς.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

 Η αγάπη ,είναι η πρώτη και κυρία εντολή του Κυρίου Ιησού. Αυτή είναι η βάση των χριστιανικών αρετών και η ζωογόνος πνοή  δια την σωτηρία της ταλαιπωρημένης ψυχής μας. Ας μιμηθούμε «εν λόγοις και έργοις», και εμείς τον Καλό εκείνο Σαμαρείτη. Ας βοηθούμε  και εμείς τους πάσχοντας αδελφούς με αγάπη άδολη και ανιδιοτελή και ας επιχέωμεν  «έλαιον και οίνον» ως άλλοι  Σαμαρείτες στις πληγές  των αδελφών  και  ας κάνουμε στην ζωή μας  πράξη,  τους λόγους του Κυρίου Ιησού το «πορεύου και σύ ποίει ομοίως» .ΑΜΗΝ. Ο.Λ.Κ.Α.Π.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.